Reportaż

Jacek Hołub

Pięć opowieści matek dzieci z niepełnosprawnością intelektualną i wieloraką chorobą odsłania codzienność, której rzadko dotykamy w debacie publicznej: opiekę nad kimś, kto do końca życia potrzebuje wsparcia w najprostszych czynnościach, a także emocje towarzyszące cierpieniu, stracie i wyczerpaniu. Autor, spisując rozmowy przez rok, prowadzi czytelnika przez doświadczenia kobiet mierzących się z atakami szału, bólem niemowląt, samotnością po rozpadzie relacji oraz pożegnaniem w szpitalnej rzeczywistości — bez upiększeń i bez ucieczki w schemat. To książka o miłości, która nie ma łatwych odpowiedzi, o granicach siły i o tym, jak systemy wsparcia (albo ich brak) wpływają na życie całych rodzin. Wrażliwa, reporterska narracja Jaceka Hołuba nadaje głos tym, których perspektywa zwykle znika, stawiając w centrum człowieka, godność i potrzebę zrozumienia.